De grootste groene olijf van Italië komt uit de Tavoliere delle Puglie...

Pak er eens een vast. Het eerste wat je merkt is dat hij niet zomaar tussen twee vingers past.

De grote groene olijven uit Cerignola behoren tot de grootste tafelolijven ter wereld. Maar het formaat is nog maar het begin. De echte verrassing komt wanneer je erin bijt: geen agressieve bitterheid, geen overheersende smaak. Het vruchtvlees is stevig, bijna vlezig, en de smaak is mild, boterachtig en puur. Een olijf die je met gesloten ogen kunt eten, de een na de ander, zonder dat je er genoeg van krijgt.

Deze pot zit er vol mee.

Een olijf om te eten, niet om te "gebruiken":

Veel olijven zijn bedoeld om te worden verwerkt in puree, ontpit of verstopt in andere gerechten. Deze niet.

De grote groene olijf uit Cerignola wordt nog onrijp geplukt, wanneer de textuur op zijn best is en de kleur heldergroen. Daarna wordt hij ontbit in water en ingelegd in pekel. Geen kleurstoffen, geen trucs om hem groener te laten lijken dan hij is. Dit groen is zijn natuurlijke kleur.

Het is bij uitstek dé aperitiefolijf. Maar het is ook veel meer dan dat.

Hoe je hem op tafel brengt

Op zichzelf, recht uit de koelkast, met een glas frisse witte wijn. Dan is hij al perfect.

Wil je meer doen?

• Ontpit ze en bak ze kort met kerstomaatjes en kappertjes, en schep dit vervolgens door de pasta.
• Voeg ze toe aan een focaccia samen met tomaat en oregano.
• Serveer ze bij een kaasplankje: hun mildheid reinigt het gehemelte tussen het proeven door.
• Vul ze met roomkaas of een ansjovisfilet, zoals men dat in de huizen in het zuiden doet.

Een tip: haal ze een paar minuten voor het serveren uit de koelkast. Op kamertemperatuur komt het aroma pas echt vrij.

Voedingswaarden: goede vetten, met mate

De olijf is een vette vrucht. En dat is prima, want het is het juiste type vet.

Hier zijn de gegevens, gebaseerd op 100 gram groene tafelolijven (USDA-referentie):

• Ongeveer 115-145 kcal, afhankelijk van de bereiding. Bijna alle calorieën zijn afkomstig van vetten.
• Vetten: ongeveer 11 g, waarvan het grootste deel bestaat uit enkelvoudig onverzadigd vet — voornamelijk oliezuur, hetzelfde "goede vet" als in olijfolie.
• Polyfenolen en vitamine E. Dit zijn de natuurlijke antioxidanten van de olijf. Polyfenolen zijn ook de reden waarom een rauwe olijf bitter is: een deel daarvan blijft achter, ook na het ontbitten.
• Vezels. Groene olijven bevatten er meer dan zwarte.
• Fytosterolen, bètacaroteen, luteïne. Plantaardige stoffen die in sporen aanwezig zijn, typisch voor de vrucht.

Eerlijk is eerlijk, want bij Bottega Imperiale zijn we transparant: tafelolijven zijn geconserveerd in pekel en zijn daarom rijk aan natrium. Uitstekend als onderdeel van een maaltijd, maar geniet er met mate van als je op je zoutinname let. Ons advies blijft hetzelfde: weinig, goed, zonder haast.

Informatie van algemene aard, vervangt geen medisch of voedingskundig advies.

Wie ze produceert:

Mario Iaculli — Cerignola (FG), in het hart van de Tavoliere-vlakte.

De familie Iaculli werkt hier al meer dan vijftig jaar. Mario houdt toezicht op de productie en verkoop, samen met zijn broer en echtgenote. Geen anonieme fabriekshal: een naam, een certificering, een specifieke locatie, deskundige handen.

Er ontstaat vaak verwarring over de benaming "La Bella di Cerignola" / BOB "La Bella della Daunia" en de aanduiding van de cultivar.

---

Bottega Imperiale. De oprechte smaken uit Puglia, zoals ze vroeger waren. Je vindt ze door hier te klikken 👈